Czym są podmioty powiązane? Z podmiotami powiązanymi mamy do czynienia m.in. w sytuacji gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorstwo z Polski bierze udział w zarządzaniu przedsiębiorstwem położonym poza terytorium Polski albo przedsiębiorstwo mające siedzibę poza Polską, bierze udział w zarządzaniu podmiotem krajowym.

Podatnicy, którzy są zobowiązani do sporządzania dokumentacji podatkowej pomiędzy podmiotami powiązanym lub w przypadku dokonywania płatności na rzecz podmiotu z tzw. raju podatkowego, mają obowiązek złożenia również załącznika PIT/TP. Należy złożyć go łącznie z rocznym rozliczeniem podatkowym na formularzu PIT-36.

PIT/TP dotyczy wyłącznie podatników, których przychody lub koszty przekroczyły w roku podatkowym 10 000 000 euro (w 2018 roku kwota ta została przeliczona na 44 240 000 zł). Chodzi tu o wszystkie transakcje, a nie tylko transakcje z podmiotami powiązanymi.

Załącznik PIT/TP został wprowadzony, aby umożliwić urzędom skarbowym pozyskanie informacji w celu oceny ryzyka zaniżenia dochodów w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi.

Zachęcamy do przekazania 1,5% podatku na rzecz Fundacji Onkologicznej Alivia: 

Alivia juz od ponad 12 lat pomaga chorym na raka w finansowaniu nierefundowanych terapii, konsultacji, niezbędnych badań i dojazdów do ośrodka leczenia. Rozlicz PIT i przekaż 1,5% podatku dla chorych na raka. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy mogli dalej pomagać chorym walczyć o najlepsze leczenie, ich zdrowie i dłuższe życie. Pomóż nam walczyć dalej! Wpisz w swoją deklarację KRS 0000358654

Dowiedz się więcej: https://alivia.org.pl/wspieraj/1procent/

Post Załącznik PIT/TP – Uproszczone sprawozdanie pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Z załącznika PIT/DS powinni skorzystać podatnicy, którzy prowadzą działy specjalne produkcji rolnej i dochód ustalają na podstawie prowadzonych ksiąg (podatkowa księga przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowe). Dotychczas ich obowiązkiem było składanie formularza PIT-6. Od 2017 roku (czyli w rozliczeniu za 2016 rok) zamiast deklaracji PIT-6 powinni wypełnić załącznik PIT/DS, który należy dołączyć do formularza PIT-36 lub PIT-36L.

Zmiany nie dotyczą podatników, którzy dochód z działów specjalnych ustalają przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu. Te osoby powinny rozliczyć się według dotychczasowych zasad, składając deklarację PIT-6.

W załączniku PIT/DS (Informacja o wysokości dochodu (straty) z działów specjalnych produkcji rolnej) należy zamieścić adres prowadzenia działalności, rodzaj produkcji, numer działu i rozmiar a także przychody, koszty uzyskania przychodu i dochód z każdego działu specjalnego.

Część B załącznika przeznaczona jest dla osób, które indywidualnie prowadzą działy specjalne produkcji rolnej, a część C dla tych, którzy prowadzą je wspólnie z innym podatnikiem lub podatnikami albo w formie spółki.

Do działów specjalnych produkcji rolnej zalicza się:

• Uprawy w szklarniach, tunelach foliowych ogrzewanych, uprawy grzybów, roślin in vitro, hodowlę entomofagów
• Chów i hodowlę bydła rzeźnego i mlecznego poza gospodarstwem rolnym
• Chów i hodowlę owiec i koni poza gospodarstwem rolnym
• Chów i hodowlę trzody chlewnej poza gospodarstwem rolnym
• Chów i hodowlę drobiu
• Pozostały chów i hodowlę zwierząt (zwierzęta futerkowe, laboratoryjne, jedwabniki, pasieki, hodowlę dżdżownic, ryb akwariowych, psów i kotów rasowych)

W części E załącznika PIT/DS znajduje się pełny wykaz działów specjalnych z numerami i jednostkami miar.

Post Załącznik PIT/DS (działy specjalne produkcji rolnej) pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Ulga badawczo-rozwojowa weszła w życie na początku 2016 roku, a korzystać z niej mogą przedsiębiorcy, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową.

Załącznik PIT/BR (Informacja o odliczeniu od podstawy obliczenia podatku kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność badawczo-rozwojową) należy dołączyć do formularza PIT-36 lub PIT-36L, w zależności, czy korzystamy z opodatkowania na zasadach ogólnych czy podatkiem liniowym.

W załączniku należy wykazać tzw. koszty kwalifikowane, czyli wydatki, które podlegają odliczeniu. Są to wydatki poniesione na:

• wynagrodzenia i składki pracowników,
• nabycie materiałów i surowców,
• ekspertyzy, opinie, usługi doradcze,
• odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej,
• odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Pełny spis kosztów kwalifikowanych znajduje się w Art. 26e. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedsiębiorcy, którzy prowadzą badania podstawowe powinni wypełnić również część D załącznika PIT/BR, gdzie należy wpisać dane jednostki naukowej, z którą została zawarta umowa lub porozumienie. Ustawa definuje „badania podstawowe” jako oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Post Załącznik PIT/BR (ulga B+R) pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Odliczanie składek ZUS od dochodu

Odliczanie składek ZUS od dochodu dotyczy odprowadzenia składek przedsiębiorcy, ale również osoby z nim współpracującej, na ubezpieczenie społeczne ZUS. Natomiast, w deklaracji PIT nie odlicza się w tym przypadku składek finansowanych przez przedsiębiorcę wobec pracowników czy zleceniobiorców.

Przedsiębiorca ma możliwość odliczyć w deklaracji podatkowej składki opłacane obowiązkowo, ale również opłaty dobrowolne, np. chorobowe. Uwaga! Sumując składki przed ich odliczaniem od dochodu należy pamiętać, że dotyczy ono wyłącznie składek ZUS – składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe przedsiębiorcy.

Składki na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych zalicza się jedynie do kosztów uzyskania przychodów.

Jak odliczyć składki ZUS w PIT

Decyzja przedsiębiorcy, że będzie on odliczać składki od dochodu daje mu przyzwolenie odliczenia ich w trakcie trwania roku, przy obliczaniu zaliczek na podatek.

Przedsiębiorca może zdecydować, że składki odliczy sobie dopiero przy składaniu zeznania podatkowego, decyzja należy do niego.

Czy korzystniejsze jest odliczanie składek ZUS co miesiąc czy na koniec roku?

Składki wykazane w deklaracji podatkowej będą widoczne przy pomniejszaniu dochodu w trakcie roku, jak i również odliczając je tylko na koniec roku. Konieczne jest to dla ustalenia ostatecznej wysokości zobowiązania podatkowego na dany rok podatkowy.

Podatnik, który w trakcie roku odliczał składki wykazuje w PIT niższą wartość składki na podatek, niż przedsiębiorca, który zdecydował odliczać składki jednorazowo, na koniec roku. Wynika to z tego, że korzystając z odliczenia w trakcie roku, co miesiąc wykazywane są niższe kwoty zaliczek. Składając zeznanie roczne rozliczenie wyjdzie wtedy „na zero” – to znaczy nie uzyska się zwrotu nadpłaconego podatku z tytułu odliczanych składek ZUS.

Przedsiębiorca, który zdecydował się do odliczenia składek ZUS na koniec roku, może liczyć na dodatkowy zwrot z podatku, ponieważ opłacał on wyższe zaliczki na podatek. Zatem w zeznaniu rocznym odlicza składki ZUS i wtedy następuje „wyrównanie” – czyli zwrot nadpłaconych zaliczek.

Decyzja, czy składki odliczać w trakcie roku czy w rozliczeniu rocznym nie przekłada się więc na wysokość podatku.

Kiedy zaksięgować składki w koszty uzyskania przychodu?

W razie gdy działalność nie przynosi zysku składki lepiej jest zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Podatnik nie wykazujący dochodu, nie mający z czego odliczyć składki ZUS traci możliwość jej rozliczenia w przyszłym roku, zatem po prostu przepada. Najlepiej jest, w tym przypadku, aby składka znalazła się w kosztach uzyskania przychodu, wykazał on stratę, którą będzie mógł odliczać w kolejnych latach od uzyskania dochodu.

Post Rozliczenie PIT przedsiębiorcy a składki ZUS pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Działalność gospodarcza sportowców – rozwiązania prawne

22 czerwca 2015 roku weszła w życie uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego mówiąca o tym, że „przychody sportowców mogą być zaliczone do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.10 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) jeżeli działalność sportowca spełnia kryteria określone w art.5a pkt 6 tej ustawy i nie spełnia kryteriów z art.5b ust.1 tej ustawy”. Zanim sąd wydał stosowne oświadczenie, prawa sportowców do prowadzania własnej działalności gospodarczej były wielokrotnie kwestionowane. Stawka była bowiem wysoka. Przykładowo, jeżeli Agnieszka Radwańska rozliczałaby się według zasad podatku progresywnego, od dwóch milionów dolarów nagrody musiałaby zapłacić ponad dwa miliony złotych. Przy zastosowaniu podatku liniowego kwota ta zmniejsza się do półtora miliona złotych.

Nowe ustawodawstwo zdecydowanie staje po stronie interesów sportowców. Mają oni możliwość założenia własnej działalności gospodarczej i zadeklarowania, że zamierzają rozliczać się na zasadach podatku liniowego. Jasna sytuacja prawna jest niewątpliwie dużym udogodnieniem. Czy jednak wszystkim sportowcom opłaca się płacenie 19% podatku liniowego?

Działalność gospodarcza i podatek liniowy – dla kogo?

Własna firma i wybór podatku liniowego są opłacalne przede wszystkim dla sportowców, którzy osiągają wysokie dochody. W przypadku najbardziej znanych gwiazd sportu sytuacja jest jasna. Podatek liniowy gwarantuje ogromne oszczędności. Jednak w przypadku osób o nieco niższych dochodach sprawa wymaga dodatkowego rozważenia. Podatek 19% wyklucza korzystanie z wielu ulg – takich jak ulga na dziecko, czy internet. Nie obowiązuje również kwota wolna od podatku. Sportowcy, którzy skorzystają z podatku liniowego nie mogą świadczyć usług na rzecz swojego pracodawcy – czy to byłego, czy obecnego.

Post Przychody sportowca jako działalność gospodarcza pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Ulga badawczo-rozwojowa, na co możemy liczyć?

O wartości odliczenia będą decydowały koszty jakie poniesiemy w zakupie nowej technologii oraz wielkość przedsiębiorstwa. Od podstawy opodatkowania będzie można odliczyć 10% (w przypadku dużych firm) lub 20% (na taką wysokości mogą liczyć mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa).

Do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R zaliczane są:

• płace i składki pracowników (zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej),
• nabycie materiałów i surowców związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową,
• opinie oraz usługi doradcze i równorzędne jak i również nabyte wyniki badań naukowych prowadzonych na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej
• odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej czyli zestawu/zestawów urządzeń badawczych, pomiarowych lub laboratoryjnych o małym stopniu uniwersalności i wysokich parametrach technicznych, która zgodnie z zasadami rachunkowości jednostki zaliczana jest do środków trwałych w działalności badawczo-rozwojowej.
• odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej.

W przypadku składek i płacy pracowników możliwe jest odliczenie 30% kosztów.

Jednak z samej ulgi będziemy mogli skorzystać pod warunkiem, że badania są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową, reguluje to ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

Przedsiębiorcy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, obowiązani będą oddzielnie katalogować wydatki na działalność badawczo-rozwojową.

Ulga na nowe technologie idzie w zapomnienie, następują poważne zmiany

Do wyżej wymienionej ulgi podlegały wydatki, jakie ponieśliśmy podczas zakupu wiedzy technologicznej (np. licencje, patenty), która nie była stosowana na świecie dłużej niż pięć lat. Oczywiście przedsiębiorca, który chciał skorzystać z ulgi nie miał prawa nikomu sprzedać ani w całości, ani w części zakupionej technologii.

Z prawa do odliczenia mogły skorzystać osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą na zasadach ogólnych. Wydatki odliczane były od podstawy opodatkowania, a najlepiej wychodziły na tym osoby fizyczne, których dochód przekraczał 85 528 zł, ponieważ suma poniesionych wydatków pozwalała im na rozliczenia przy stawce 18%. Według obowiązującego prawa, limit ulgi wynosi połowę poniesionych wydatków wprowadzonych do ewidencji księgowej. Przy czym należy bezwzględnie pamiętać, że nie może ona przekroczyć wysokości uzyskanego w danym roku dochodu.

Warto podkreślić, że przedsiębiorcy, którzy nabyli do 31 grudnia 2015 r. prawo do skorzystania z dotychczasowej ulgi na nabycie nowych technologii, zachowają do niej prawo na wcześniej ustalonych zasadach.

Podsumowując ulga na nabycie technologii dawała możliwość sporego zaoszczędzenia na podatku dochodowym bez większych, restrykcyjnych warunków. Natomiast funkcjonująca od roku 2016 ulga badawczo-rozwojowa będzie wymagać większej analizy, odpowiedniej kontroli pracowników oraz dużego zaangażowania.

Post Ulga badawczo-rozwojowa – nowość dla przedsiębiorców pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Czym jest nieodpłatne świadczenie?

Z pewnością jest swoistym rodzajem uzyskania korzyści materialnych płynących z różnych źródeł. W tej sytuacji biorą udział dwie strony – podmiot otrzymujący przychód oraz podmiot, który ponosi koszty z tytułu przekazania środków na rzecz podatnika.

Nieodpłatnym świadczeniem nie muszą być wyłącznie pieniądze. Może to być nieodpłatne udostępnienie rzeczy (np. samochodu) lub nieodpłatne wykonanie usług bądź nieodpłatne użyczenie jakiejkolwiek nieruchomości.

W jaki sposób obliczyć wartość nieodpłatnego świadczenia?

W ustawie o PIT można zaleźć kilka przykładów – sytuacji – wyjaśniających na konkretach, jak oszacować wartość nieodpłatnego świadczenia. W odniesieniu do usług zagadnienie to wygląda następująco. Jeżeli mamy do czynienia z usługami świadczonymi przez przedsiębiorstwo, wartość nieodpłatnego świadczenia można obliczyć, biorąc pod uwagę ceny stosowane wobec innych kontrahentów. W przypadku, gdy w grę wchodzą usługi zakupione, wartość świadczenia nieodpłatnego może być obliczona w oparciu o ceny zakupów.

Nieco inaczej sytuacja wygląda, kiedy przedmiotem nieodpłatnego świadczenia jest użyczenie lokalu albo całego budynku. Wartość tegoż świadczenia oblicza się w odniesieniu do wysokości czynszu z uwzględnieniem kwoty, jaka byłaby pobierana w przypadku wynajęcia danej nieruchomości.

Jeżeli chodzi o inne sytuacje, wówczas stosuje się ceny rynkowe.

Nieodpłatne świadczenie a podatek VAT

Nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli wystąpią następujące okoliczności:

• własne składniki majątku przedsiębiorstwa są wykorzystywane do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub osobistych podatnika. Istotna jest tutaj kwestia, czy miał on (w czasie dokonywania zakupu towarów) prawo do pełnego albo częściowego odliczenia VAT-u,
• opodatkowaniu VAT-em podlegają usługi, jeśli dotyczą osobistych celów podatnika, są wykonywane na rzecz jego rodziny, pracowników, wspólników lub innych osób.

Kiedy należy zapłacić podatek dochodowy od nieodpłatnego świadczenia?

Jest to konieczne, gdy dane świadczenie nie zostało zwolnione z podatku. Trzeba obliczyć – według odpowiednich kryteriów jego wartość – potraktować jako przychód i zapłacić podatek dochodowy.

Przychód przedsiębiorstwa to różnica wynikająca z otrzymanego świadczenia i poniesionych na nie kosztów. W rzeczywistości sprowadza się to do tego, że od podatku dochodowego jest zwolniona niewielka liczba nieodpłatnych świadczeń, jak chociażby te finansowane z budżetu państwa czy jednostki terytorialne. Uzyskana z budżetu Unii Europejskiej pomoc (mieszcząca się w kategorii nieodpłatnego świadczenia) jest zwolniona z podatku dochodowego.
Nie podlegają poza tym opodatkowaniu świadczenia najbliższej rodziny. Nie trzeba płacić podatku, jeżeli pożyczymy od syna samochód.

Post Nieodpłatne świadczenia, czyli o rozterkach i wątpliwościach pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Agroturystyka i zwolnienie z podatku

Osoby prowadzące agroturystykę w wielu przypadkach nie muszą rozliczać dochodu z wynajmu pokoi turystom ani z wyżywienia turystów. Aby skorzystać ze zwolnienia od podatku należy spełnić łącznie następujące warunki:

• wynajmować pokoje gościnne w budynkach mieszkalnych,
• budynek musi być położony na terenie wiejskim w gospodarstwie rolnym,
• liczba wynajmowanych pokoi nie może przekroczyć 5.

Zwolnieniu z podatku nie podlega zatem wynajem terenu na podwórku w celu rozbicia namiotu, a także wynajem poza terenami wiejskimi.

Wynajem pokoi turystom bez działalności gospodarczej

Właściciele, którzy sporadycznie wynajmują turystom pokoje w prywatnym budynku nie muszą zakładać działalności gospodarczej. Potwierdził to m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej (IBPBII/1/415-10/08/ASz).

Dochód można opodatkować na dwa sposoby:

• na zasadach ogólnych (skala podatkowa),
• ryczałtem ewidencjonowanym.

Przy zasadach ogólnych podatek jest liczony od dochodu, tzn. od przychodu, czyli całości środków uzyskanych od turystów można odjąć koszty uzyskania przychodu (np. wydatki na prąd, remont itp.). Dopiero od tej kwoty liczony jest podatek. Wynosi on 18%, a w przypadku przekroczenia progu podatkowego (85 528 zł rocznie) – 32%.

Przy ryczałcie ewidencjonowanym podatek jest liczony od przychodu, nie ma zatem możliwości odliczenia wydatków związanych z wynajmem. Przy tej formie opodatkowania nie obowiązuje także ulga na dzieci oraz rozliczenie PIT wspólnie z małżonkiem. Stawka podatku jest jednak znacznie niższa – 8,5%. Aby rozliczać podatek w formie ryczałtu należy złożyć oświadczenie o wyborze takiej formy opodatkowania do 20 stycznia danego roku lub do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskany został pierwszy przychód (chyba że pierwszy przychód został uzyskany w grudniu, wtedy oświadczenie należy złożyć do końca tego miesiąca).

Przy obu formach opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został uzyskany przychód, należy wpłacać do urzędu skarbowego zaliczki na podatek. Przychody z całego roku należy podsumować na formularzu PIT. Jest to PIT-36 w przypadku zasad ogólnych, składany do końca kwietnia lub PIT-28 z załącznikiem PIT-28A składany do końca stycznia.

Wynajem pokoi turystom w ramach działalności gospodarczej

Podatnicy, którzy zarabiają na wynajmie pokoi turystom przez cały rok lub przez większą część roku powinni założyć w tym celu działalność gospodarczą. Wynajem pokoi turystom w ramach działalności gospodarczej można opodatkować na 4 sposoby.

1.  Zasady ogólne – przy tej formie rozliczenia podatek jest liczony według skali podatkowej, tak jak opisane wyżej.
2. Ryczałt ewidencjonowany – stawka 8,5% wspomniana wyżej dotyczy tylko tzw. najmu prywatnego, zatem w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej nie ma możliwości skorzystania z tak preferencyjnego podatku. Usługi związane z krótkotrwałym zakwaterowaniem opisane w PKWiU w dziale 55 są opodatkowane ryczałtowo stawką 17%.
3. Podatek liniowy – ta forma opodatkowania może być korzystna dla podatników z wysokimi dochodami. Podobnie jak w przypadku zasad ogólnych możliwe jest odliczanie kosztów uzyskania przychodu, jednak podatek jest stały – wynosi 19% niezależnie od wysokości dochodu. Tak, jak w przypadku ryczałtu, aby rozliczać PIT w formie liniowej należy wcześniej złożyć odpowiednie oświadczenia. Osoby, które zdecydowały się na podatek liniowy rozliczają podatek na formularzu PIT-36L do końca kwietnia.
4. Karta podatkowa – podatnicy, którzy wybiorą rozliczenie podatku kartą podatkową nie muszą prowadzić ewidencji przychodów, ponieważ podatek jest płacony w formie stałej kwoty, a nie procenta od dochodów lub przychodów. Stawka podatku przy karcie podatkowej zależy od wielkości miejscowości, w której prowadzona jest działalność polegająca na wynajmie pokoi gościnnych i waha się od kilkudziesięciu do ponad 400 zł miesięcznie. Z tej formy opodatkowania nie skorzysta jednak każdy. Jest ona dozwolona dla osób wynajmujących nie więcej niż 12 pokoi oraz zatrudniających maksymalnie 2 pracowników lub 2 pełnoletnich członków rodziny. Aby rozliczać się w formie karty podatkowej należy złożyć PIT-16, a następnego roku do końca stycznia PIT-16A.

Wynajem pokoi turystom a podatek VAT

Usługi związane z zakwaterowaniem wyszczególnione w dziale 55 PKWiU podlegają obniżonej stawce podatku VAT – 8%.

Post Wynajem pokoi turystom a podatek pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Korepetycje jako działalność wykonywana osobiście

Zgodnie z art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za działalność wykonywaną osobiście uznaje się między innymi:

• przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej,
• przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę,
• przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi,
• przychody otrzymywane przez osoby należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych,
• przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło,
• przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze.

Można zatem zaliczyć do takiej działalności również udzielanie korepetycji. Działalności wykonywanej osobiście nie trzeba „zakładać” tak jak działalności gospodarczej. Osoba udzielająca korepetycji ma jedynie obowiązek wpłacania comiesięcznych zaliczek na podatek oraz złożenia rocznego zeznania podatkowego na formularzu PIT-36.

Zaliczka na podatek wynosi 18% od dochodu, czyli przychodu pomniejszonego o koszty uzyskania przychodu. Koszty przy działalności wykonywanej osobiście wynoszą 20%, natomiast zaliczkę należy wpłacić do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został uzyskany przychód.

Ile w praktyce wynosi zaliczka na podatek? Jeśli przykładowo korepetytor udzielił w kwietniu 4 lekcji i za każdą wziął 50 zł, jego przychód wyniósł 200 zł, a koszty uzyskania przychodu 40 zł (200 x 20%). Dochód wyniósł zatem 160 zł i od tej kwoty należy zapłacić podatek w wysokości 18%. Kwota ta wynosi 29 zł i korepetytor musi ją wpłacić na konto urzędu skarbowego do 20 maja.

Od dochodu odlicza się również zapłacone w danym miesiącu składki na ubezpieczenia społeczne, natomiast zaliczkę na podatek pomniejsza się o zapłacone składki na ubezpieczenie zdrowotne. W większości przypadków korepetytor rozliczający się z działalności wykonywanej osobiście nie musi jednak opłacać składek społecznych ani zdrowotnych. Nie podlegają im bowiem studenci oraz osoby, które opłacają składki z innego tytułu, np. nauczyciele zatrudnieni w szkole.

Poza wpłacaniem zaliczek na podatek, na początku następnego roku do 30 kwietnia korepetytor będzie musiał złożyć deklarację PIT-36. W części D (dochody / straty ze źródeł przychodów), w wierszu 5 (działalność wykonywana osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy) będzie musiał wykazać przychód z całego poprzedniego roku, całe koszty uzyskania przychodu, dochód oraz sumę wpłaconych zaliczek na podatek. Jeżeli dochód nie przekroczył kwoty wolnej od podatku (3091 zł), w części K (kwota do zapłaty / nadpłata), wyjdzie nadpłata o wysokości wpłaconych zaliczek, którą urząd skarbowy będzie miał obowiązek zwrócić w ciągu 3 miesięcy. W PIT-36 należy również wykazać wpłacone składki społeczne i zdrowotne, jeśli były wpłacane.

Tak jak każdy rozliczający podatek na formularzu PIT-36, korepetytor również może odliczyć ulgi podatkowe albo skorzystać z opodatkowania z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Korepetycje jako działalność gospodarcza

Korepetycje powinny być rozliczane w ramach działalności gospodarczej, jeśli są prowadzone w sposób „ciągły i zorganizowany”. Sporadyczne udzielanie korepetycji jest zatem działalnością wykonywaną osobiście, jednak osoba, która udziela korepetycji regularnie i często, powinna założyć działalność gospodarczą. Przepisy nie określają jednak jak często trzeba udzielać korepetycji, aby były one uznane za działalność gospodarczą. Nie ma wątpliwości, że udzielanie korepetycji jest działalnością gospodarczą, jeśli zatrudnia się do tego celu pracowników.

Działalność gospodarczą można opodatkować skalą podatkową lub kartą podatkową. Zgodny z przepisami będzie również podatek liniowy oraz w niektórych przypadkach ryczałt ewidencjonowany, jednak te sposoby opodatkowania dochodu z korepetycji zwykle nie są opłacalne.

Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z koniecznością opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, co w tym przypadku dotyczy również studentów, pomimo że są ubezpieczeni przez uczelnię lub rodziców. Osoby, które są zatrudnione na umowę o pracę, a jednocześnie prowadzą działalność gospodarczą nie muszą wpłacać składek społecznych z tytułu prowadzenia działalności, jednak składki zdrowotne są w ich przypadku obowiązkowe.

Korepetycje w skali podatkowej

Skala podatkowa to najczęściej wykorzystywany sposób opodatkowania. Podatek wynosi 18%, a jeśli zostanie przekroczony próg roczny 85 528 zł, od nadwyżki ponad tę kwotę podatek wynosi 32%.

Osoby prowadzące działalność gospodarczą według skali podatkowej mają obowiązek prowadzenia Księgi Przychodów i Rozchodów i wpłacania comiesięcznych zaliczek na podatek, a zeznanie roczne składają na formularzu PIT-36. Zaletą tego sposobu opodatkowania jest możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu, do których korepetytor może zaliczyć np. wydatki na podręczniki, czy dojazd do uczniów, oraz możliwość korzystania z ulg podatkowych. Wadą jest konieczność poznania przepisów podatkowych dotyczących prowadzenia działalności lub korzystanie z usług księgowej/księgowego.

Korepetycje na karcie podatkowej

Opodatkowanie kartą podatkową jest bardzo proste pod względem księgowym. Osoby prowadzące działalność na karcie podatkowej nie muszą prowadzić Księgi Przychodów i Rozchodów ani obliczać i wpłacać zaliczek na podatek.

Karta podatkowa jest sposobem opodatkowania, z którego mogą skorzystać tylko niektórzy przedsiębiorcy. Zaliczają się do nich między innymi przedsiębiorcy prowadzący „działalność w zakresie usług edukacyjnych, polegającą na udzielaniu lekcji na godziny”.

Jeśli korepetytor będzie udzielał nie więcej niż 48 lekcji miesięcznie, podatek będzie wynosił 4,80 zł za każdą lekcję. Przy liczbie lekcji 49 – 96 podatek wynosi 230,40 zł plus 10 zł za każdą lekcję ponad 48, a w przypadku ponad 96 lekcji miesięcznie, podatek wyniesie 710,40 zł.

Dokładną kwotę podatku wyznacza naczelnik urzędu skarbowego. Osoby udzielające korepetycji na karcie podatkowej, nie muszą zatem obliczać comiesięcznej zaliczki na podatek, ponieważ płacą co miesiąc tą samą kwotę podatku.

Aby rozliczać działalność gospodarczą kartą podatkową należy złożyć Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej (formularz PIT-16). Na początku następnego roku, osoby działające na karcie podatkowej nie składają typowego zeznania podatkowego, a jedynie formularz PIT-16A (do końca stycznia), w którym wykazują zapłacone i odliczone składki zdrowotne.

Wadą rozliczania kartą podatkową jest brak możliwości skorzystania z ulg podatkowych, rozliczenia z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko oraz odliczenia kosztów uzyskania przychodu.

Post Jak rozliczyć dochód z korepetycji pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.

Post Działalność gospodarcza (firma) a ulgi podatkowe pojawił się poraz pierwszy w Rozliczenie PIT przez Internet.